Accreo Taxand

W "Dzienniku Gazecie Prawnej" wydanej 20 lutego 2012 r. Wojciech Kaczmara, doradca podatkowy w Accreo Taxand pisze o przepisach podatkowych dotyczących usług ksero oraz wytycznych związanych z uwzględnieniem ich w zeznaniu podatkowym.

"Wojciech Kaczmara, doradca podatkowy, starszy konsultant w Accreo Taxand
Przedsiębiorcy prowadzący punkty ksero (przykładowo na uniwersytetach) spotykają się w praktyce z trudnościami w rozliczeniu prowadzonej działalności, w szczególności dotyczy to ujmowania opłaty reprograficznej w kosztach uzyskania przychodów oraz rozliczeń na gruncie VAT i możliwości zastosowania ułatwień w obliczeniu podatku należnego. Mając na uwadze rozmiar prowadzonej działalności (np. brak obowiązku posiadania kasy fiskalnej), przedsiębiorcy prowadzący punkty ksero mają niekiedy problem z prawidłowym określeniem podatku należnego. Wielu z nich zastanawia się więc nad wprowadzeniem uproszczonej metody określenia podatku, tzw. metody „w stu" (to jest od kwoty sprzedaży brutto). W przypadku usług ksero, które podlegają stawce podstawowej, zastosowanie metody „w stu" oznaczałoby obliczanie podatku jako iloczynu wartości dostawy i stawki 18,70 proc.

Należy jednak zauważyć, że ustawodawca w dość niefortunny sposób zakreślił krąg podatników, którym przysługuje prawo do zastosowania metody „w stu", w szczególności dotyczy ono podatników „świadczących usługi, w tym w zakresie handlu i gastronomii". Takie sformułowanie może rodzić wątpliwości, przykładowo czy ksero stanowi towar, czy usługę, i tym samym czy może być traktowane jako handel. Co do zasady, handel nie dotyczy usług, ale towarów.

Warto zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 11 lutego 2010 r. (sygn. akt C-88/09), w którym wskazano, że świadcząc usługi ksero, których przedmiotem są własne dokumenty i materiały, przedsiębiorca dokonuje dostawy towarów (o ile w zakres czynności wchodzi tylko powielanie dokumentów). W myśl uzasadnienia do wyroku punkty ksero (np. w bibliotekach) powielające zbiory będące ich własnością nie świadczą usług, ale sprzedają towary. Biorąc pod uwagę, że literalne brzmienie przepisu wskazuje, że z metody „w stu" może skorzystać podatnik świadczący usługi, kserowanie własnych zbiorów może wykluczać jej stosowanie. Alternatywnie, uznając, że ustawodawca z rozmysłem posłużył się terminem „handel" w rozumieniu odsprzedaży towarów, zakresem przepisu mogłaby być objęta również działalność w zakresie reprodukcji własnych zbiorów. Powyższych wątpliwości zapewne można by uniknąć, definiując zakres podmiotów uprawnionych do stosowania tej metody w sposób bardziej precyzyjny. Ponieważ w praktyce nieprawidłowe rozliczenie podatku może grozić przedsiębiorcy powstaniem zaległości podatkowej oraz dodatkowymi sankcjami (odsetki od zaległości, odpowiedzialność karna skarbowa), przed zastosowaniem metody „w stu" można potwierdzić prawidłowość jej wprowadzenia, składając wniosek o interpretację prawa podatkowego. Innym problemem prowadzących punkty ksero jest rozliczenie opłaty reprograficznej. Świadczący tego rodzaju usługi na rzecz osób trzecich są zobowiązani do opłacania opłaty reprograficznej należnej bezpośrednio twórcom/wydawcom albo na rzecz reprezentujących ich interesy organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Opłata reprograficzną stanowi wynagrodzenie należne z tytułu przeniesienia praw autorskich poprzez sporządzenie kopii danego utworu. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że opłata reprograficzną podlega opodatkowaniu VAT stawką podstawową (takie stanowisko prezentuje między innymi dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 23 września 2011 r., nr IPTPP2/443-243/11-4/ BM). W efekcie prowadzący punkt ksero będzie miał prawo pomniejszyć podatek należny powiększający cenę świadczonych usług o podatek naliczony wynikający z otrzymanej faktury dokumentującej opłatę reprograficzną (w ten sposób wypowiedział się dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 3 listopada 2011 r., nr IPPP3/443-1089/11-2/JF). Jednocześnie tego typu opłata powinna stanowić koszt uzyskania przychodu (potwierdził to pośrednio dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 2 czerwca 2009 r., nr ILPB3/423-206/09-2/ŁM). W przywołanej interpretacji organ odniósł się do opłaty reprograficznej uiszczanej przez importera urządzeń kopiujących, stwierdzając, że ponieważ opłata jest obliczana jako procent przychodu z konkretnej sprzedaży, stanowi ona bezpośredni koszt uzyskania przychodu."

Więcej na stronie:

http://edgp.dziennik.pl/index.php?act=mprasa&sub=article&id=399520